YAZI-TURA...

bu sonunu önceden tahmin ettiğin bangır bangır gelen bi kitabın hüzünlü sonu işte...
her kim yazmışsa...sen seksen kerede okusan bi halt olmaz...:S
kavuşamıyor..... çocuk savaşta ölüyor... o da olmadı..zaten her yerde verem mikrobu...
anla beee!! ..
biri olmassa biri ..çoktan seçmeli kötü sonlar varyasyonu... yok işte mutlu son...

zaten kader ne ki (Allah'ım affet)....
yazı-tura.... gibi bişey belkide...
atıyorsunda o parayı... bir değil ..iki değil ..üç değil belki on kere tura derken her seferinde yazı geliyo aptal şey...


hayatta hep bir kaybetme ağırlığı :/... bari dik gelme amortisi olsunda en azından bi daha atılır.....oda yok elbet :S...sahi dik gelir mi hiç .
bi atıyon yanlış iş...
bi atıyon yanlış sehir....
bi atıyon yanlış erkek/kadın...
ne bu beee....hııı!! ne bu böyle...
bi kere tura gelsen ölün mü... hani ikiyüzlü idin...iki yüzlü alçak para ..diğer yüzünü niye hiç göstermiyorsun...
...
.
.
sonra durulursun.. onbirinci kez atmak için...parayı ve dersin ki...'' laannn bu kadar yazı geldin bu sefer istediğim tura gelsin'' ne abuk bir matematikdir ki ... onbirinci paranında yazı gelme olasılığı yine %50 dir...:(..sanma ki kayırılacaksın yani....
on kere kötü gelmesinin bir telafisi adına tura gelse ne var sanki...yav bariii %51 olsun ..

değil 11 ...111 de atsan
yazı ulan ...yazı atıyon beeee!!!

paratonerin yıldırıma sevdası....

paratonerleri düşündünüz mü ?
..yok işim olmaz hiç..
dediğinizi duyar gibiyim... aslında bir sürü vardır çevremizde...yani onlar yapılır...... niye...?
niye olacak yıldırımlar için...
peki bi soru daha.... kaç tane paratonere yıldırım düştüğüne şahit oldunuz...:S..
paratonerin yanlızlığı gibi salak bi cümle kurmak istemesemde...
onlar hep bekliyen ama hiç gelmeyen bişey için ömürlerini verirler...
..
paratonerin ..yıldırıma sevdası bunun adı... ama yüzünü bile göremiyorlar....
ve uyuz yıldırım.... kendini belkiyen ..binlerce paratonerin içinde gidip... öylece bi ağaca..hemde kendini sevmediği bi ağaça... yada öylece toprağa düşü veriyor ....
ufka bakıp göğün yarılmasını izlerken ..çocukken hep hesap yapardım acaba fotoğrafını çekebilirmiyiz bu anın... ama nasıl denk gelecek derdim... çocukluk işte... şimdi binlerce yarılmış gök resmi var internette..
..
..
....
en son memleketimdeydi galiba.... elektirikler kesilmiş on-onbeş saniye ara ile şimşekler çakan bir gök izlemiştim yaklaşık bir saat... hem heycanlı hemde ürkütücü idi... sanki her an biri tepenize binecek gibi...
karada korku böyle şeylerde..
bide deniz versiyonları var bunun.... hep anlatırlar hiç denk gelmedimelbet .. hepde sanatçı adamlardan duydumm
eeee vatandaş mavi tur yapacak değilya :S

'' böle deniz gürledi...bi sağ ..bi sola... alabora oluyorduk..durmadan dua ettik... ağladık... karada iken kendimi bişey sanırdım... ünlü... tanınmış.. güçlü..parası olan.... denizde bir fırtına ile tanışınca çok aciz hissettim kendimi'' .... gibi bişey demişti...
kim demişti diye bile hatırlıyorum...:).. oda napsın işte küçük dağları sen yarattın ..yürü be !! diyince... oda yürümüş işte

ama haklı galiba.... kendimiz güçlü kılıyoruz güya her yaptığımızla.... aslında her konuda o kadar aciziz ki :(... gerçek güç Yaratıcı'da .... gerisi bomboş..
şimşek izlemeyeli o kadar oldu ki... hanginiz şimşek izlemeyi özler bilmiyorum ama ... ben böyle şeyleri hep özlüyorum...
yıldız kaynasını... ağzımı musluğa dayayıp su içmeyi (malum istanbuldayız)... botumun su alıp her eve geldiğimde sobanın arkasına koyarak sabaha kadar kurumasını ümit etmeyi (inan ki sabaha kadar tek ederdiniz o oluyo) kurusa ney ki bi kaç saat içinde yine çorabına kadar ıslanacan sabahleyin
hemde sokakdan okula gidene kadar belki :)....
bide toprağa ektiğim tohumların patlamasını ... maydanoz 15 günde... tere 5 günde...turp 1 hafta... marul 1 hatfa... hepsi çıkarda... maydonaz en sona kalınca...
''laaaannn acaba bu sefer kofmu çıktı tohumlar'' diye sorardım kendi kendime bide 15 gün geçmiş ..yenisini eksen bile kışa yanlış başlar maydanoz....
her seferinde çıkarlar ama yinede bi telaş olurdu içimde ...
işte o telaşı özledim... ne garip şeyleri özlüyorum... :S